„Sensu stricto”, „sensu stricte” czy samo „stricte” – jak pisać i co to znaczy?

Mówimy sensu stricto czy sensu stricte? Co też dokładnie znaczy to wyrażenie?

Z czterech spotykanych form poprawne są dwie. Otóż formy poprawne to:

• sensu stricto, np. Nie był etnologiem sensu stricto, ale dobrze znał tę dziedzinę wiedzy;
• stricte, np. Nie była to działalność stricte polityczna.

Formy błędne to:

• sensu stricte, która jest kontaminacją wyrażenia sensu stricto ze słowem stricte.
• stricto zamiast poprawnego stricte.

Stricte oznacza tyle, co «ściśle, dokładnie», przy czym słowo to opatrywane jest w słownikach kwalifikatorem erud.

Sensu stricto to „po naszemu” «w ścisłym tego słowa znaczeniu» i również jest to wyrażenie erudycyjne.

Erudycyjność jakiegoś słowa czy zwrotu znaczy tyle, że w codziennej rozmowie ich używanie może zabrzmieć co najmniej dziwnie, ale już w rozprawie naukowej będzie najzupełniej na miejscu.