„Nietrudno” i „niełatwo” – razem czy osobno („nie trudno”, „nie łatwo”)?

Jak pisze się nietrudno i niełatwo – razem czy osobno?

Partykułę nie z przysłówkami w stoniu równym pochodzącymi od przymiotników piszemy ŁĄCZNIE – zgodnie z zasadą [169]:

„[169] 45.4. Z przysłówkami utworzonymi od przymiotników:

niedrogo, niejasno, niemile, nietrudno; są to przysłówki utworzone od przymiotników niedrogi, niejasny, niemiły, nietrudny”.

Jeśli jednak przysłówek w stopniu równym nie podchodzi od przymiotnika, partykułę nie zapisujemy OSOBNO – zgodnie z zasadą [177]:

„[177] 46.8. Przed przysłówkami niepochodzącymi od przymiotników:

nie bardzo; nie dosyć; nie całkiem; nie dziś; nie tylko; nie teraz; nie wszędzie; nie tu; nie tutaj; nie tam; nie wczoraj; nie zaraz; nie wnet,
ale wyjątkowo: niezbyt, nieraz [z akcentem na nie-] (= często, ale: nie raz [z akcentem na raz], ale wiele razy), niebawem”.

Wyjątki od zas. [177] to przytoczone wyżej przysłówki niezbyt, nieraz, niebawem, pisane łącznie.

Ponieważ przysłówki nietrudno i niełatwo pochodzą od przymiotników (od nietrudny i niełatwy) i są to przysłówki w stopniu równym, poprawna jest pisownia łączna (zgodnie z zas. 169).

Wyjątkowo jednak piszemy nie trudno i nie łatwo osobno, gdy partykuła nie jest nie tylko zaprzeczeniem, ale też wprowadza przeciwstawienie, np.:

Nie trudno, ale łatwo mi to przyszło,

Nie ładnie, ale brzydko to napisałeś (za przykłady dziękuję Szkodnikowi – patrz: komentarze pod tekstem).

Na marginesie warto wspomnieć, że partykułę nie z przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym piszemy już osobno, np. nie łatwiej, nie trudniej oraz nie najłatwiej, nie najtrudniej (szczegóły w artykule „Nie najgorszy” i „nie najlepszy”, czyli przymiotniki i przysłówki w stopniu najwyższym).