6 zasad George’a Orwella, czyli kwintesencja sztuki pisania

Od blisko 1,5 roku staram się wyjaśniać na eKorekcie, jak pisać, by pisać poprawnie, tymczasem ostatnio uprzytomniłem sobie, że nigdy dotąd nie wspomniałem o 6 zasadach pisania George’a Orwella.

W oryginale – Polityka i język angielski (1946) – brzmią one tak:

1. Never use a metaphor, simile, or other figure of speech which you are used to seeing in print.
2. Never use a long word where a short one will do.
3. If it is possible to cut a word out, always cut it out.
4. Never use the passive where you can use the active.
5. Never use a foreign phrase, a scientific word, or a jargon word if you can think of an everyday English equivalent.
6. Break any of these rules sooner than say anything outright barbarous.

W tłumaczeniu natomiast tak:

1. Nie używaj metafory, porównania lub innej figury retorycznej, którą zazwyczaj widujesz lub słyszysz w mediach.
2. Nie używaj długiego wyrazu, jeśli wystarczy krótki.
3. Jeśli można wyrzucić jakiś wyraz, zrób to.
4. Nie stosuj strony biernej tam, gdzie możesz użyć strony czynnej.
5. Nie używaj obcego zwrotu, naukowego lub specjalistycznego słowa, jeśli znasz jego zwykły odpowiednik w rodzimym języku.
6. Lepiej złamać którąś z powyższych zasad, niż powiedzieć coś głupiego.

Jakkolwiek ogólne są te zasady, uważam, że to esencja sztuki pisania. Niezależnie od tego, czy piszesz powieść, wiersze, poradniki, pamiętnik, felietony czy wypracowania do szkoły – te zasady zawsze będą aktualne.

Myślę, że nie trzeba ich nawet komentować (czy może się mylę?). Z pewnością warto je natomiast wydrukować, powiesić nad biurkiem i czytać każdego ranka, w szczególności przed pisaniem. Choć nie jestem oddanym miłośnikiem twórczości Orwella, ujmuje mnie błyskotliwość tych zasad. Nic dodać, nic ująć. Fundament sztuki pisania (i redagowania!). A co Wy o nich sądzicie?